4.4.06
mancha
O sábado erguémonos moi tarde Barataria e mais eu: o avión xa chegara a Ciudad-Ajo con moito retraso, e pesounos a paixón nas pestanas. No café de mediodía, Barataria proponme ir á mancha ver Volver, nun contrato con dúas cláusulas: temos que coidar de Chula, unha cadela froito dunha relación anterior, e el debe camiñar cunha muleta e esguinzado. Ao final guío ao sur o seu coche sen dirección asistida, tomamos uns amorodos en aranjuez, ceibamos a cadela nunha lagoa lamacenta e salinosa, e achegámonos pra ver o solpor nos muíños de vento de alcázar de san juan.
Ao pé daqueles xigantes botamos contas de crono, cinema, cea e cadela, e decidimos voltar sen volver. É noite na N-IV, a min dóenme os brazos e o coche cheira á lama das patas da cadela. Pero el ri e xuntamos as mans sobre o cambio de marchas. Este nacho faime realmente feliz.

Ao pé daqueles xigantes botamos contas de crono, cinema, cea e cadela, e decidimos voltar sen volver. É noite na N-IV, a min dóenme os brazos e o coche cheira á lama das patas da cadela. Pero el ri e xuntamos as mans sobre o cambio de marchas. Este nacho faime realmente feliz.